خداوند در قسمتی از آیه 101 ال عمران می فرماید:

وَمَن يَعْتَصِم بِاللّهِ فَقَدْ هُدِيَ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ

و هر كس به خدا تمسك جويد، قطعاً به راه راست هدايت شده است.

 در تفسیر المیزان در مورد این آیه آمده است:

جمله «من يعتصم باللّه» به منزله كبراى كلى است براى اين مطلب و همه مطالب نظير آن.

و مراد از«هدايت به سوى صراط مستقيم» ، راه يافتن به ايمانى ثابت است. چون چنين ايمانى صراطى است كه نه اختلاف مى پذيرد و نه تخلف، صراطى است كه سالكان خود را در وسط خود جمع مى كند و نمى گذارد از راه منحرف شده و گمراه كردند.

و در اينكه با تعبير ماضى محقق «فقد هدى» مطلب را محقق نمود و فاعل را حذف كرد، دلالتى است بر اينكه اين فعل خود بخود محقق، و اين هدايت حاصل مى شود. چه فاعلش متوجه باشد، و چه نباشد، به عبارت واضح تر: مى فهماند كه هركس به خدا تمسک و اعتصام جويد، هدايتش قطعى است، چه خودش متوجه باشد و چه نباشد.